Monday, June 10, 2013

மஞ்சுள வெடிவர்த்தன

(Feb 26,2013)

"வரலாறு நீளவும் தமிழ்ச் சமூகத்துக்குச் சிங்களவர் மூலம் நிகழ்த்தப்பட்ட அடாவடித்தனங்கள் இறுதியில் நாற்பத்தொன்பதாயிரத்துக்கு மேற்பட்ட அப்பாவித் தமிழ் மக்களைச் சங்காரம் செய்தவாறு நிறைவடைந்தவேளையில் சிங்களத்தில் கவிதை எழுதுவது மிலேச்சனத்தனமானது என்பதைத் தெரிந்து கொண்டே கவிதை எழுதுவதைத் தவிர வேறு எதனையும் செய்ய இயலாதிருந்தபோது நான் அதனைச் செய்தேன். தொடர்ந்தும் நான் சிங்களவர்களில் ஒருவராக இருப்பதனால் சிங்களவரின் மனச்சாட்சியிலிருந்து விடுபடுவதற்கு என்னால் இயலவில்லை. ஆயினும் இந்தக் கவிதைப் புத்தகத்தைப் பொறுத்தவரை இது சொற்பமான சிங்களவர்களின் மனச்சாட்சியின் வெளிப்பாடாகும்." இப்படி 'தலைப்பற்ற தாய்நிலம்' தொகுப்பில் சொல்கின்ற மஞ்சுள வெடிவர்த்தனவைப் போன்றவர்க்கே எழுத்து இன்னொரு ஆயுதமே தவிர, அசோகரைப் போல மகிந்தா மாறிவிடுவார் தயவுசெய்து ஒரு சந்தர்ப்பம் வழங்குங்கள் என இறைஞ்சுவோரின் கவிதைகளோ அல்லது அதை எடுத்துப்போடும் முகநூல் போன்ற பொழுதுபோக்குத்தளங்களில் கூட தனக்கு மாற்றாக கூறுவதைச் சகிக்காது தடைசெய்வோருக்கோ எழுத்து என்பது ஆயுதமானால் அது அபத்தமாயல்ல, ஆபத்தாகிவிடும்.

No comments:

Post a Comment